Martine Muller

Het kwam uit het niets.
Tussen waken en slapen hoorde ik ineens een stem in mijn hoofd. ‘Doe iets!’.
Ik ging achter mijn bureau zitten en begon te schrijven. Fantasie, bizarre kronkels en hersenspinsels kregen een tweede leven op papier. Mijn hoofd, dat altijd een stomende fluitketel was geweest, kwam eindelijk tot rust.
Schrijven is een fantastische uitlaatklep. Verhalen komen spontaan op: soms uit het leven gegrepen, een andere keer geïnspireerd door een geur, een ontmoeting, een droom, de liefde en het leven… alles werkt inspirerend.


Ik besef dat er altijd verhalen zullen blijven komen. Ik besef eveneens dat ik slechts een fractie van die verhalen op papier zal krijgen. Geen probleem! Schrijven is als reizen: onderweg zijn is leuker dan aankomen!

 

Portfolio bij het Collectief

  • Betreden op eigen risico (2015)