Nieuwsarchief

Rommelmarkt

Mijn vingertoppen zijn schraal geschuurd, de wondjes prikken. Mijn ogen ook. Ik laat mij onderuit zakken. Hoofd onder water. Toch één positief kantje aan die verhuis: eindelijk een bad!
Verplichte verplaatsing, ongewilde verkassing, het is niet niks.
Van het ene moment op het andere sjotte mijn – kersverse – ex me buiten. Een nieuwe stek vinden bleek geen probleem, die plek betalen, dat was een ander paar mouwen. Zelfs voor Ikea was er niet voldoende geld. Ik moest het doen met afdankertjes. Het kastje, waar ik de hele avond mijn vingers stuk op schuurde, kochten we jaren geleden op de rommelmarkt aan ’t Prinsenhof. Samen. Daarna vergaten we het. Wellicht waren we te druk bezig. Te hard naast elkaar aan het leven. Enfin.


Ik trek de stop eruit en blijf zitten. Het slurpende geluid van het leeglopende bad doet me aan vroeger denken. Vroeger, thuis. Kippenvel. Warmte, godverdoeme, warmte heb ik nodig. Geen schuurpapier, geen bijtend product-van-de-Brico. Geen lege kastjes.


Morgen vroeg op: de beste stukken vind je ’s morgens. Om 8u ga ik naar de rommelmarkt, op zoek naar een tweedehands man.

~ Lies Poignie